உடைந்துபோன சிலை: பக்தியும் மனிதாபிமானமும் இணைந்த ஒரு நிகழ்வு

உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் ஆக்ராவில் நடந்ததாகச் சொல்லப்படும் ஒரு சம்பவம், பக்தியின் ஆழத்தையும் மனிதாபிமானத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் உணர்த்துகிறது. இச்சம்பவம் ஒரு பூசாரிக்கும், அவர் வணங்கும் கடவுளுக்கும் இடையே உள்ள பிணைப்பை மட்டுமின்றி, சமூகத்தில் உள்ள பிற மனிதர்கள் அந்தப் பக்தியைக் கண்டபோது எவ்வாறு நடந்துகொண்டார்கள் என்பதையும் காட்டுகிறது.

பத்வாரி கோயிலின் பூசாரியான லெக் சிங், கடந்த 30 ஆண்டுகளாக அங்கு பணிபுரிந்து வருகிறார். அங்கு, 'லட்டு கோபால்' என அழைக்கப்படும் கிருஷ்ணரின் பால்யப் பருவச் சிலை முக்கியமானது. கிருஷ்ண ஜெயந்தி போன்ற பண்டிகைகளின்போது, பக்தர்கள் குழந்தையாகவே அந்தச் சிலையை பாவித்து வழிபடுவது வழக்கம். 2021 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19 ஆம் தேதி லெக் சிங் வழக்கம்போல் சிலையை சுத்தம் செய்யும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, எதிர்பாராத விதமாக சிலை கைதவறி கீழே விழுந்து ஒரு கை உடைந்துவிட்டது.

பூசாரி லெக் சிங், சிலையை ஒரு பொருளாகப் பார்க்கவில்லை. அது தன் அன்புக்குரிய குழந்தை போன்றது என நம்பினார். அந்தக் குழந்தை போன்ற சிலை உடைந்ததைக் கண்டு அவர் உடைந்துபோனார். தன்னுடைய 30 ஆண்டு கால சேவையில் இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்தது இல்லை என்று அழுது புலம்பினார். அந்தத் துயரமான மனநிலையில், அவர் ஒரு வினோதமான முடிவெடுத்தார். ஒரு குழந்தையை மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் செல்வதுபோல, அந்தச் சிலையைத் துணியால் சுற்றி, ஆக்ரா மாவட்ட தலைமை மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்றார்.

அங்கு, மருத்துவர்களையும் செவிலியர்களையும் அணுகி, “லட்டு கோபாலின் கையைச் சரிசெய்து கொடுங்கள்" என்று கண்ணீருடன் கெஞ்சினார். முதலில் குழம்பிப்போன மருத்துவமனை ஊழியர்கள், பிறகு பூசாரியின் ஆழ்ந்த பக்தியையும், அவரது துயரத்தையும் புரிந்துகொண்டனர். இது வெறும் சிலை அல்ல; ஒரு பக்தரின் உலகம் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். உடனடியாக, மருத்துவர்கள் மனிதநேயத்துடன் செயல்பட்டனர். அவர்கள் அந்தச் சிலையை ‘ஸ்ரீகிருஷ்ணர்’ என்ற பெயரில் மருத்துவமனையில் பதிவு செய்து, காயம்பட்ட குழந்தைக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதுபோல, உடைந்த கையில் கட்டுப்போட்டனர்.

மருத்துவமனை ஆவணங்களில் ‘ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்குச் சிகிச்சை’ வழங்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நிகழ்வு ஒரு தனிப்பட்ட நபரின் நம்பிக்கையை மதித்து, மனிதாபிமானத்துடன் நடந்துகொண்ட மருத்துவ ஊழியர்களின் பெருந்தன்மையைக் காட்டுகிறது. ஒரு பக்தருக்கு அவர் வணங்கும் கடவுளே உயிர் போன்றது என்பதை உணர்ந்து, அதை ஒரு சிகிச்சை தேவைப்படும் உடலாக அவர்கள் பாவித்தனர்.

இந்தச் சம்பவம், வெறும் சிலைக்கும் பக்தருக்கும் இடையே உள்ள உறவை மட்டும் விளக்கவில்லை. ஒருவரின் நம்பிக்கையை மதிக்கக் கற்றுக்கொடுக்கும் ஒரு பாடமாகவும் அமைகிறது. இது உண்மையோ, கற்பனையோ - இந்த நிகழ்வு பக்தியின் ஆழம், இரக்கம், மற்றும் மனிதநேயம் ஆகியவற்றை இணைத்து ஒரு அற்புதமான கதையை நமக்குச் சொல்கிறது.

-S.B.