சமர்த்த ராமதாசர் அவர்களின் வரலாறு, அசைக்க முடியாத பக்திக்கும், இறைவனின் பேரருளுக்கும் ஒரு சான்றாகும். அவர் இராமபிரானின் மீதும், ஆஞ்சநேயர் மீதும் கொண்டிருந்த தீவிர பக்தியால், மராட்டிய மாமன்னர் சிவாஜிக்கும் ஆன்மீக குருவாக விளங்கி, பெரும் புகழடைந்தார்.
அவதாரமும் இளமைக் காலமும்
சமர்த்த ராமதாசரின் இயற்பெயர் நாராயணன். குர்யாஜி மற்றும் அவரது மனைவி ராணுபாய் ஆகியோரின் மகனாக கங்கைக்கரையில் அமைந்திருந்த குருஜாம்ப க்ஷேத்திர கிராமத்தில் பிறந்தார். குர்யாஜி தீவிர சூரிய நமஸ்கார பக்தராக இருந்ததால், ஒருநாள் சூரிய பகவானே அவருக்குக் காட்சியளித்து, "உனக்கு இராமன் அம்சத்தில் ஒருவனும், அனுமன் அம்சத்தில் ஒருவனுமாக இரு பிள்ளைகள் பிறப்பார்கள்" என்று வாக்களித்தார்.
அதன்படி, முதல் மகன் கங்காதரன் இராமன் அம்சத்திலும், இரண்டாவது மகன் நாராயணன் அனுமனின் அம்சமாகவும் பிறந்தான். நாராயணன் பிறந்தபோது அனுமனின் அம்சமாகச் சிறுவாலுடன் இருந்தான்; வளர்ந்ததும் வால் மறைந்தது.
நாராயணன் சிறுவயதிலேயே மிகுந்த மனோதிடமும், துறுதுறுப்பும் கொண்டவனாக இருந்தான். மரம், சுவர் என எதிலும் ஏறி குதிக்கும் குறும்புக்காரனாகவும் இருந்தான். ஒருநாள், ராணுபாய் அவனிடம், "நாராயணா! இரவு நேரத்தில் தெருவில் அலையாதே! நண்பர்களுடன் சேர்ந்து குறும்பு செய்யாமல் சமர்த்தாக இரு!" என்று அறிவுறுத்தினார். 'சமர்த்தாக' இருக்கச் சொன்னதன் பொருளைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்ட நாராயணன், வெளியே எங்கும் போகாமல் தானியம் சேமிக்கும் களஞ்சியத்தில் பதுங்கினான். பெற்றோர்கள் தேடியபோது, அவன் அப்பாவித்தனமாக, "அம்மா, நான் வெளியே போகாமல் ஓரிடத்தில் இரு என்றதால் இங்கு வந்தேன்" என்று கூறினான். இந்தக் காலத்தில்தான், அவனுக்குப் பின்னர் பெயரின் அடைமொழியாக வந்த 'சமர்த்த' என்ற வார்த்தையின் ஆரம்ப விதை விழுந்தது.
துறவறமும் இராமனின் தீட்சையும்
நாராயணனுக்குத் திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்டு, முகூர்த்த நாள் குறிக்கப்பட்டது. ஆனால், திருமண வாழ்வில் அவருக்கு விருப்பமில்லை. அனுமனின் அம்சமாகப் பிறந்தவன் என்பதால், அவர் துறவறமே தன் கடமை என்று உணர்ந்தார். திருமண நாள் நெருங்கும்போது வீட்டைவிட்டு ஓடினார். அவருடைய அண்ணன் கங்காதரன், "அனுமன் அம்சம்கொண்ட தம்பி நாராயணன், காட்டுக்குச் சென்று தவவாழ்வில் ஈடுபட்டிருப்பான்" என்று பெற்றோரைச் சமாதானப்படுத்தினார்.
காட்டில் கடும் தவத்தில் ஈடுபட்ட நாராயணனுக்கு, நாட்கள் பல கடந்தும் எந்தப் பலனும் கிடைக்கவில்லை. சோர்வுற்ற அவர், இனி வாழ்வதில் அர்த்தமில்லை என்று முடிவெடுத்துத் தற்கொலைக்கு ஆயத்தமானார். அப்போது, "ஜெய் ராமதாச ஆஞ்சநேயா! தாயும் தந்தையுமாக உன்னை எண்ணித் தவத்தில் ஆழ்ந்தேனே! இந்த பிள்ளைக்காக ஓடிவர வேண்டும்!" என்று கண்ணீர் மல்க அழைத்தார்.
அவரது பக்திக்குக் கருணை கொண்ட ஆஞ்சநேயர் அவர்முன் தோன்றி, அவரைத் தேற்றினார். ஆஞ்சநேயர், நாராயணனைப் பஞ்சவடிக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு, இராம பஜனை நடந்துகொண்டிருந்த வேளையில், ஆஞ்சநேயர் இராமபிரானை வேண்டி, "என் பக்தன் நாராயணனுக்குத் குருவாக இருந்து உபதேசம் செய்யுங்கள்!" என்று கேட்டுக்கொண்டார்.
கருணாமூர்த்தியான இராமபிரானே நேரில் தோன்றி, தன் திருக்கரத்தை நாராயணனின் தலையில் வைத்து மந்திர தீட்சை அளித்தார். "இனிமேல் உன்னை 'ராமதாஸ்' என்று அனைவரும் அழைப்பார்கள். உலக மக்களை இராம பக்தியில் செலுத்தும் பாக்கியம் பெறுவாய்!" என்று அருளினார். தான் வனவாசம் சென்றபோது உடுத்திய வஸ்திரத்தையும் மந்திர உபதேசத்தையும் இராமரே அவருக்கு வழங்கினார். இதன் பின்னரே, நாராயணன் ராமதாசர் ஆனார். ஆஞ்சநேயரும் அவருக்கு சரணாகதி மந்திரத்தை உபதேசித்து, "எப்போது நினைத்தாலும், அப்போதெல்லாம் உன் முன் தோன்றுவேன்!" என்று வாக்களித்து மறைந்தார்.
சிவாஜியின் குரு
ராமதாசர் தினமும் "ஜயரகுவீரா" என்று ஜபித்தபடியே சாலைகளில் சென்று, பக்தர்களிடம் தானம் பெற்று, அதை மாவாக்கி, இரண்டு ரொட்டிகள் சுட்டுச் சாப்பிட்டுத் தன் தவ வாழ்வைத் தொடர்ந்தார்.
ஒருநாள், மராட்டிய மாவீரர் சிவாஜி வேட்டையாட காட்டிற்கு வந்தபோது, அங்கே ஒரு ஆச்சரியத்தைக் கண்டார். ராமதாசர் மரத்தடியில் தியானத்தில் அமர்ந்திருக்க, அவரைக் கண்டு அஞ்சிய மிருகங்கள் (புலியும், மானும் உட்பட) ஒரே திசை நோக்கி ஓடி, ராமதாசரிடம் அடைக்கலமாகி நின்றன. இந்த அதிசயத்தைக் கண்ட சிவாஜி, அவர் சக்தி வாய்ந்த மகான் என்பதைப் புரிந்துகொண்டார். தியானத்தில் இருந்த அவரை எழுப்பாமல் அரண்மனைக்குத் திரும்பினார்.
மறுநாள், ராமதாசரைச் சந்தித்த சிவாஜி, காந்தத்தைக் கண்ட இரும்புபோல அவர்பால் கவரப்பட்டார். சிவாஜியின் கண்களில் கண்ணீர் பெருக, அவர் கரம் கூப்பி வணங்கினார். ராமதாசரின் கட்டளைப்படி நீராடி, மலர் மாலை தொடுத்து, நீரால் அவரின் பாதங்களைக் கழுவி, "சுவாமீ! தங்களின் திருப்பாதங்களை என் சிரசில் வைத்து அனுகிரஹம் செய்யுங்கள்!" என்று வேண்டினார்.
ராமதாசர் சிவாஜிக்கு அருள்புரிந்துவிட்டு, "எல்லா உயிர்கள் மீதும் அன்பு காட்டு. சாதுக்களைப் போற்று. ஏகாதசி விரதத்தை தவறாமல் கடைபிடி. தினமும் ஆஞ்சநேயரை வணங்கு!" என்று கட்டளையிட்டார். இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகுதான், மன்னர் வீரசிவாஜி ராமதாசரைத் தன் குருவாக ஏற்றுக்கொண்ட செய்தி நாடெங்கும் பரவியது. இதனால், இராமதாசரின் புகழ் ஓங்கியது, மக்களும் அவரைத் தரிசிக்கக் கூட்டம் கூட்டமாக வரத் தொடங்கினர்.
மகாசமாதி
இராம பக்தியை நாடெங்கும் பரப்பிய சமர்த்த ராமதாசர், தன் இறுதிக் காலம் நெருங்குவதை உணர்ந்து பக்தர்களிடம் தெரிவித்தார். நீராடி, துளசிமணி மாலை அணிந்து, பத்மாசனமிட்டு இராம தியானத்தில் ஆழ்ந்தார். இராமபிரான் அவர் முன் காட்சியளித்தார். "ஜயரகுவீரா" என்று ஜபித்தபடியே அவர் உயிர் பிரிந்தது.
சமர்த்த ராமதாசர், பக்தி மார்க்கத்தில் ஒரு கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழ்ந்தவர். அவரது வாழ்க்கை, ஒரு பக்தன் எவ்வாறு முழு சரணாகதி அடைந்து, இறைவனின் அருளையும், சமூகத்தில் ஒரு குருவின் உயரிய நிலையையும் அடைய முடியும் என்பதற்குச் சிறந்த உதாரணமாகும்.
-S.B.
0 கருத்துகள்